Vriendin Jan Dulles in diepe rouw: ‘Gemis wordt niet minder’
Vijf jaar geleden veranderde het leven van Jan Dulles en zijn vriendin Caroline Mol voorgoed. Hun drie maanden oude dochtertje Donna overleed onverwachts aan complicaties door een scheurtje in haar middenrif. Sindsdien is het gemis onuitwisbaar en blijft het verdriet diep voelbaar. In dit artikel delen Caroline en Jan hun persoonlijke verhaal over verlies, rouw en het vinden van een manier om door te gaan.
Het onvoorstelbare verlies van Donna
Donna was het stralende middelpunt van het jonge gezin. Toen ze plotseling ziek werd en overleed, stortte hun wereld in. Caroline blikt terug: “Alweer vijf jaar geleden dat mijn wereld instortte. Vijf jaar zonder jou.” Het verlies van een kind is een van de zwaarste ervaringen die ouders kunnen meemaken. Het verdriet is intens en het gemis lijkt met de jaren alleen maar groter te worden.
Caroline deelt haar herinneringen aan Donna met een foto waarop ze samen lachen. “Ik stel me zo vaak voor hoe mooi je nu zou zijn, met je donkere haren, je mooie ogen, en een beetje ondeugend,” zegt ze. Ondanks het verdriet blijft Donna een onmisbaar onderdeel van hun leven.
Donna’s aanwezigheid in het leven van haar zusje Lina
Een jaar na Donna’s overlijden werd hun tweede dochter Lina geboren. Hoewel de zusjes elkaar nooit hebben ontmoet, is Donna voortdurend aanwezig in Lina’s leven. Caroline vertelt: “Je zusje noemt jouw naam elke dag, want jij hoort gewoon bij ons.” Met de Donna-knuffel stevig in haar armen praat en speelt Lina met haar, net zoals haar ouders dat doen.
Deze bijzondere band zorgt ervoor dat Donna nooit echt weg is uit het gezin. Haar herinnering leeft voort in de liefde en aandacht die Lina voor haar heeft. Het verlies blijft pijnlijk, maar het verbindt hen ook op een unieke manier.
Jan Dulles over het rouwproces: ‘Het is een surrealistische hel’
Ook Jan Dulles deelt openhartig zijn ervaringen met het verlies van Donna. Hij omschrijft die periode als een “surrealistische hel”. “We stonden opeens middenin het grootste verdriet wat je als ouder kunt meemaken,” vertelt hij. Donna werd op de dag voor kerst begraven, wat het gemis extra zwaar maakte. “Uitgerekend in de kerstperiode… waar ik altijd zo van heb gehouden.”
Voor Jan is het gemis nog steeds voelbaar. “Dat is iets wat je leven nooit meer loslaat. Die vijf jaar zijn zó snel gegaan, maar het gemis blijft. En dat hoort nu bij ons.” Toch ervaart hij het niet als iets negatiefs. Volgens hem betekent het dat Donna nog steeds aanwezig is in hun leven. “We denken elke dag aan haar, want ze is overal. Dat is niet pijnlijk in de zin van: ik trek het niet meer, maar het blijft wel gevoelig.”
Het belang van professionele hulp bij rouwverwerking
Jan benadrukt hoe belangrijk het is om hulp te zoeken bij het verwerken van zo’n enorm verlies. “Ik zeg altijd tegen mensen die zoiets meemaken: ‘Zoek een therapeut’. Dit soort verlies kun je niet rationeel verwerken. Het is te groot.” De gesprekken met een therapeut helpen niet om het verdriet weg te nemen, maar om het een plek te geven waar het kan bestaan zonder dat je eraan onderdoor gaat.
Deze openheid helpt Jan om langzaam weer grip te krijgen op zijn leven en het verdriet een plek te geven. Het rouwproces is lang en complex, maar met de juiste ondersteuning is het mogelijk om stap voor stap vooruit te komen.
Hoe het gemis een plek krijgt in het dagelijks leven
Voor Caroline en Jan is het gemis van Donna een constante aanwezigheid, maar ook een bron van kracht. Ze hebben geleerd om het verdriet te omarmen en Donna te herinneren in hun dagelijkse leven. Dit doen ze door herinneringen te koesteren, over haar te praten en haar te betrekken bij belangrijke momenten.
Caroline zegt hierover: “Juist ieder jaar wordt het gemis erger, omdat mijn liefde voor jou nooit stopt. Als ik je ooit weer zie… laat ik je nooit, maar dan ook nooit meer los.” Deze woorden geven een indruk van de diepe liefde en het onuitwisbare verdriet dat ouders voelen na het verlies van een kind.
Herinneringen levend houden met symbolen en rituelen
Veel ouders vinden troost in symbolen en rituelen die de herinnering aan hun kind levend houden. Voor Caroline en Jan is de Donna-knuffel zo’n symbool. Het is een tastbare herinnering die hen helpt om verbonden te blijven met hun dochter. Ook het delen van foto’s en verhalen speelt een belangrijke rol in het rouwproces.
Door deze rituelen creëren ze een veilige plek waar het verdriet mag bestaan, maar waar ook ruimte is voor liefde en herinnering. Het helpt hen om het gemis te integreren in hun leven zonder dat het hen volledig overheerst.
Conclusie: Het gemis wordt niet minder, maar liefde overwint
Het verlies van een kind is een hartverscheurende ervaring die het leven voorgoed verandert. Voor Jan Dulles en zijn vriendin Caroline Mol is het gemis van hun dochter Donna nog steeds diep voelbaar, zelfs na vijf jaar. Toch hebben ze geleerd om het verdriet een plek te geven en Donna’s herinnering levend te houden in hun dagelijks leven.
Hun verhaal laat zien dat rouw een langdurig proces is waarin professionele hulp en het koesteren van herinneringen essentieel zijn. Het gemis wordt misschien niet minder, maar de liefde blijft altijd bestaan.
Wil je meer lezen over rouwverwerking en hoe je steun kunt vinden in moeilijke tijden? Bezoek onze website voor tips, verhalen en professionele hulpbronnen die je kunnen helpen om het verlies een plek te geven en weer hoop te vinden.
